ارتكاب أمور دنيا مستلزم اين أمور مىباشد ، وچون تكليف اين امّت را شديدتر كرده‌اند كه بايد با وجود تحصيل معاش ومعاشرت خلق از ياد خدا غافل نباشند ، ثواب ايشان بيشتر است ، امّا آن معنى را در دنيا از ايشان سلب كرده‌اند ودر ثواب آخرت ايشان افزوده‌اند ، وآنچه در اين حديث روايت شده است گويا اشاره است به آنچه شيخ طبرسى رحمه اللّه روايت كرده است كه : أصحاب حضرت عيسى عليه السّلام در خدمت آن حضرت بودند ، هرگاه كه گرسنه مىشدند مىگفتند : يا روح اللّه ! گرسنه شده‌ايم ، پس عيسى دست مىزد به زمين در هر جا كه بود دو گردهء نان از براي هر يك بيرون مىآورد كه مىخوردند ، چون تشنه مىشدند مىگفتند : يا روح اللّه ! تشنه شده‌ايم ، پس دست به زمين مىزد در هر جا كه بود آب از براي ايشان بيرون مىآورد ، پس گفتند : يا روح اللّه ! كي از ما بهتر است ؟ ! هرگاه مىخواهيم ما را طعام مىدهى وهرگاه مىخواهيم ما را آب مىدهى ، ما ايمان آورده‌ايم به تو ومتابعت تو مىكنيم . وحضرت عيسى فرمود : بهتر از شما كسى است كه به دست خود كار مىكند واز كسب خود مىخورد . پس بعد آن گازرى مىكردند واز كسب خود معاش مىكردند « 1 » . وبه سند موثق منقول است كه شخصي از حضرت صادق عليه السّلام پرسيد كه : گاهى است شخصي را مىبينم كه عبادت بسيار مىكند ، خشوع وگريه دارد وبه دين حقّ شما اعتقاد ندارد ، آيا اين عبادت نفعي به أو مىرساند ؟ فرمود : مثل اينها مثل جماعتى است كه در ميان بني إسرائيل بودند ، هر كه از ايشان چهل شب سعى در عبادت خدا مىكرد ودعا مىكرد البتة دعاى أو مستجاب مىشد ، يكى از ايشان چنين كرد ودعاى أو مستجاب نشد ، پس به خدمت حضرت عيسى آمد واز اين حال شكايت كرد واز آن حضرت در اين باب التماس دعا كرد ، پس عيسى وضو ساخت ودو ركعت نماز كرد ودعا كرد ، پس خدا بسوى أو وحى نمود كه : اين بنده به درگاه من آمده است از غير راهى كه من گفته‌ام كه بيايد ، أو مرا مىخواند ودر دلش شكى در پيغمبرى تو هست ، اگر آن قدر دعا كند كه گردنش جدا شود وبندهاى انگشتانش از هم بپاشد من

--> ( 1 ) . مجمع البيان 1 / 448 .